Układ bodźcowo-przewodzący serca

Serce jest narządem napędowym układu krwionośnego. Jego rytmiczna praca w postaci następujących po sobie fazy skurczu, rozkurczu i spoczynku możliwa jest dzięki układowi bodźcowo-przewodzącemu.

Układ bodźcowo-przewodzący serca zwany jest rozrusznik dla całego mięśnia sercowego. Stanowi go węzeł zatokowo-przedsionkowy, węzeł przedsionkowo-komorowy, pęczek przedsionkowo-komorowy a także sieć włókien Purkiniego. Rytmiczne bodźce powstają w pierwszym z nich, tj. w węźle zatokowo-przedsionkowym. Powstające pobudzenie rozchodzi się na przedsionki. Zaraz po tym, dzięki kolejnym ośrodkom mięśnia przewodzącego- na komory.

Praca, jaką wykonuje mięsień sercowy jest konsekwencją stanu czynnego, który istnieje w układzie bodźcowo-przewodzącym. Zmiana częstości skurczów serca wynika z tego, że układ nerwowy zmienia pobudliwość mięśnia przewodzącego.

Gdy zaburzona jest praca układu bodźcowo-przewodzącego, mamy do czynienia z zaburzeniami rytmu serca. Przejawia się to nierównomierną lub powolną akcją serca, co jest szczególnie niebezpieczne w warunkach zwiększonego zapotrzebowania na tlen. Zaburzenia rytmu tego typu określane są mianem bradykardii.

PRZECZYTAJ / RÓWNIEŻ

• Izolowana niewydolność prawokomorowa
• Izolowana niewydolność lewokomorowa
• Przyczyny choroby niedokrwiennej serca
• Choroba niedokrwienna serca - obraz kliniczny
• Niewydolność mięśnia sercowego
• Układ bodźcowo-przewodzący serca
• Migotanie przedsionków
• Wpływ wysiłków fizycznych na układ krążenia
• Czynność serca
• Budowa serca